Πέμπτη, 22 Μαΐου 2014

Σε Μι και σε Σιγμα

                                                   ή σκέψεις μιας αναγνώστριας


Μαρτυρώ αγάπη ,την ώρα που μοιράζονται οι λέξεις,
άζυμες σαν άρτος,
και κυλάν οι μουσικές
σε ποτήρια κόκκινου κρασιού.

Μεταλαβαίνω την ώρα
που αλλάζει ο ρους της σύνταξης
και οι λέξεις γδύνονται τις  συνήθειες
την ώρα που τις γεννά το ένστικτο. Ατόφιες

Συνταράσσομαι από το θαυμαστό κράμα ,
δύο πολύτιμα μέταλλα
που εκσκάπτει το ένα το άλλο
και λιώνουν μαζί σε ακατέργαστα στολίδια.

Σηκώνω το βάρος του απαίδευτου μυαλού μου,
μα δεν χρειάζεται
γιατί η ουσία μιλάει απευθείας στην καρδιά.




3 σχόλια:

  1. Γλάρε μου

    αυτό που έγραψες είναι υπέροχο. Μόνο αυτό μπορώ να σχολιάσω. Απλά υπέροχο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χαίρομαι για τις αλληλεπιδράσεις, τις αντανακλάσεις και τους κραδασμούς που δημιούργησε κάτι που έγραψε η Μαρία κι εγώ. Αυτός είναι και ο μοναδικός σκοπός μιας γραφής: Η συμμετοχή, η μετάληψη, η "εκκλησία".
    Όσο για τον τελευταίο στίχο, κανένα μυαλό δεν είναι απαίδευτο, όταν έχει την δύναμη να χαμηλώνει.
    Ευχαριστούμε.
    Από καρδιάς.

    Σ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η θέα της γέννησης ενός ποιήματος και το περιεχόμενό του (όπως πάντα) ήταν συγκλονιστικά.
    Μικρές μεν οι λέξεις αλλά η ευγνωμοσύνη μου μεγάλη.
    Εγω σας ευχαριστώ για τα ξυπνήματα συναισθημάτων και συγκινήσεων που μας προσφέρετε και για τα καλά σας λόγια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή